Het is zó goedkoop…

euromuntjesNatuurlijk, als je wilt besparen zijn grote bedragen een probleem. Grote bedragen aan vaste lasten al, grote bedragen aan ongeplande uitgaven al helemaal. Zulke grote uitgaven zul je dan ook waarschijnlijk alleen doen als het écht nodig is. Als het echt niet anders kan. Tenminste, dat hoop ik dan maar.

Toch moeten we juist ook uitkijken voor de kleine uitgaven. Voor de dingen die je koopt omdat ze zo goedkoop waren. Zo goedkoop dat je ze niet kon laten liggen. Voor díe prijs. Ach, die paar euro. Dat maakt natuurlijk ook niet uit. Ik merk het bij mezelf bijvoorbeeld als ik door de Action struin. Dat ik overweeg dingen te kopen die ik echt niet vooraf bedacht had nodig te hebben. Welnéé! Maar als je ze dan ziet liggen… joh, dat kan weleens handig zijn… en ach, die paar euro. Of vaak zelfs niet eens. En voordat je het weet reken je toch bij de kassa een paar tientjes af.

Natuurlijk is dat geen probleem als je dat geld gewoon hebt. Alleen als je het niet hebt… dan voel je het later hard in je saldo. Moet je beknibbelen op andere uitgaven terwijl je dingen hebt gekocht die je niet nodig had. Zó naar. En ook zó’n bron van ruzie in een relatie als de één die zwakte heeft – en de ander niet. Kan ik me wat bij voorstellen. Als je zelf op elk dubbeltje let om rond te komen en je partner vervolgens onnodig geld uitgeeft aan niet-noodzakelijke spullen. Daar zou ik bijzonder giftig van worden.

Hoe voorkom je dit probleem? Het antwoord is even simpel als moeilijk: budgetteren. Bedragen vaststellen die per maand aan bepaalde posten uitgegeven mogen worden. En je daar vervolgens aan houden. Dat is makkelijk gezegd maar voor veel mensen bijzonder moeilijk gedaan. Budgetteren geeft ook handvatten om samen de financiën in de gaten te houden. Om elkaar aan te kunnen spreken op onnodige uitgaven. Dat is net even makkelijker als je samen heldere afspraken hebt gemaakt over hoeveel geld er aan welke dingen uitgegeven wordt.

Een andere remedie: uit de buurt blijven van winkels, vooral van die budgetzaken. Of nee, beter gezegd: er wel heen gaan voor bepaalde spullen. Spullen die je echt nodig hebt en daar gewoonweg veel goedkoper zijn. Caviavoer voor € 1 per zak. Ik roep maar wat. Maar dan een lijstje maken van de dingen die je gaat halen. En daar dan weer niet van afwijken. Ook al is het nog zo goedkoop, wat je ziet…

Lees ook:Die kleintjes hè…
Lees ook:Hoe nodig is nieuw?
Lees ook:Besparen met vakantieveiling.. of toch niet?
Lees ook:Lang leve de Koningin!
Lees ook:Lang leve de kringloop

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.